Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Ksilem, kökle alınan su ve mineralleri tek yönlü olarak yukarı, yapraklara taşır. Taşımada canlı olmayan trake ve trakeit borularını kullanır.
Floem, fotosentez ürünü organik besinleri yaprak gibi kaynaktan kök ve meyve gibi tüketim bölgelerine taşır. Taşıma iki yönlü olabilir.
Transpirasyon, suyun stomalardan buhar hâlinde atılmasıdır. Bu kayıp, ksilemde su sütununu yukarı çeken emme kuvvetini oluşturur.
Stomalar, iki bekçi hücre arasındaki açıklıktır. Turgor arttığında açılıp karbondioksit alımı ile terlemeyi, azaldığında kapanmayı sağlar.
Kök hücrelerine mineral aktif taşınınca su ozmozla girer ve kök basıncı oluşur. Bu basınç, geceleri damlama olayının nedenidir.
Meristem, sürekli bölünen embriyonik dokudur. Uç meristemler boyu, yanal meristem olan kambiyum ise gövde ve kök kalınlığını artırır.
Oksin hormonu hücre uzamasını uyarır. Işığın az geldiği tarafta biriktiği için gövdenin ışığa doğru büyümesini, yani fototropizmayı oluşturur.
Çift çenekli bitkilerde iletim demetleri düzenli halka dizilir, yaprak ağsı damarlıdır ve kök kazık köktür. Fasulye tipik bir örnektir.
Çimlenme için su, uygun sıcaklık ve oksijen gerekir. Tohum su alıp şişer, embriyo enzimlerle depo besini kullanarak büyümeye başlar.
Çiçekte erkek organ olan stamen polen üretir, dişi organ olan pistil yumurta taşır. Tozlaşma sonrası çift döllenme ile tohum oluşur.
Demir, klorofil molekülünün doğrudan yapısına katılmaz ancak klorofil sentezinde görev alan enzimlerin aktivasyonu için mutlaka gereklidir (katalizör görevi görür).
Böceklerle tozlaşan bitkiler, polenlerini taşıyacak olan böcekleri (arılar, kelebekler, sinekler vb.) kendilerine çekmek zorundadır.
Çelikle üreme, tomurcuklanma, rizomla çoğalma gibi vejetatif üreme yöntemleri eşeysiz üreme şekilleridir.
Havuz bölgesinde şekerler aktif veya pasif olarak floemden dışarı taşınır ve havuz hücreleri tarafından kullanılır veya depolanır.
Minimum Yasası'nın temel prensibi, büyümenin en kıt kaynak tarafından sınırlandığıdır. Diğer faktörler yeterli olsa bile, sadece sınırlayıcı faktörün eklenmesi büyümeyi artıracaktır.
Atmosferin yaklaşık %78'i azot gazı (N₂) olmasına rağmen, bitkiler bu formu doğrudan kullanamazlar.
Bunlar, kökün olgunlaşma bölgesindeki epidermis hücrelerinin farklılaşmasıyla oluşan, tek hücreli, ince ve çok sayıda uzantılardır.
Yumurtalığın duvarları meyve kabuğunu (perikarp) meydana getirir. Meyveler, yapılarına göre etli (domates, şeftali, üzüm gibi) veya kuru (fındık, buğday, bakla gibi) olabilirler.
Ksilem (odun borulari) tamamen olu hücrelerden olusur ve kasilma/pompalama yapamaz. Suyun emilmesi için kök ozmotik basincinin toprak ozmotik basincindan yuksek olmasi gerekir.
Sekonder meristemler, bitkinin embriyonik döneminden itibaren var olan primer meristemlerden farklı olarak, gelişim sürecinde daha sonra ortaya çıkarlar.
Bu olayın, baklagil köklerindeki nodüller içinde simbiyotik (karşılıklı faydaya dayalı) bir ilişki çerçevesinde gerçekleştiği vurgulanmaktadır.
Oksinler (en bilineni İndol Asetik Asit - IAA), bitki büyümesinde çok önemli rol oynayan bir hormon grubudur.
Ksilem (odun borulari) tamamen olu hücrelerden olusur ve kasilma/pompalama yapamaz. Suyun emilmesi için kök ozmotik basincinin toprak ozmotik basincindan yuksek olmasi gerekir.
Çapraz tozlaşma, bir çiçeğin poleninin, genetik olarak farklı olan aynı türe ait başka bir bitkinin çiçeğindeki tepeciğe taşınmasıdır.
Meyve, döllenmeden sonra genellikle dişi organın yumurtalık (ovaryum) kısmının gelişip farklılaşmasıyla oluşur.
Bitki biyolojisi çalışırken ana odak süreç, yapı ve işlev ilişkisi kurmaktır; önce kavramı, sonra tipik soru dilini ayır.
Bitki biyolojisi sorularında en hızlı kontrol, verilen bilginin hangi kavramı ölçtüğünü bulup çeldirici ayrımı yapmaktır.