Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Modern atom teorisi elektronu belirli bir yörüngede değil, bulunma olasılığının tanımlandığı orbitallerle betimler.
Orbital, çekirdek çevresinde elektronun bulunma olasılığının en yüksek olduğu bölgedir.
Baş kuantum sayısı n, elektronun enerji düzeyini ve orbitalin büyüklüğünü belirler.
Açısal momentum kuantum sayısı l, orbitalin şeklini yani s, p, d, f türünü belirler.
Heisenberg belirsizlik ilkesine göre bir elektronun yeri ve hızı aynı anda tam olarak belirlenemez.
Pauli dışlama ilkesine göre bir orbitalde en fazla iki elektron, o da zıt spinli olarak bulunabilir.
Hund kuralına göre eş enerjili orbitaller önce birer elektronla yarı dolar, sonra elektronlar eşleşir.
Aufbau ilkesine göre elektronlar orbitalleri düşük enerjiliden yüksek enerjiliye doğru doldurur.
s orbitali küresel, p orbitali ise çekirdeğin iki yanında iki loblu (kum saati) biçimindedir.
Aynı alt kabukta yer alan orbitaller eş enerjilidir ve bunlara dejenere orbitaller denir.
5A grubu ametalleri (örneğin azot - 7N, fosfor - 15P), değerlik kabuklarında 5 elektron taşırlar.
Bir p altkabuğu en fazla 6 elektron alabilir. Küresel simetri için p altkabuğunun ya yarı dolu (p³) ya da tam dolu (p⁶) olması gerekir.
Orbital, modern atom teorisine göre elektronun kesin bir yeri olmadığını, bunun yerine çekirdek etrafında bulunma ihtimalinin yüksek olduğu (£%90-95 gibi) üç boyutlu bir bölgeyi ifade eder.
(Yani bu satırda orbital için verilen bilgi hatalıdır). Tablonun satırında orbitalin "İki boyutlu (düzlemsel)" olduğu belirtilmiştir.
Çok elektronlu atomlarda orbitallerin enerjileri n+l (baş kuantum sayısı + açısal momentum kuantum sayısı) değeri arttıkça artar.
- 4p orbitalinin baş kuantum sayısı n=4'tür. - p orbitalleri için açısal momentum kuantum sayısı l=1'dir.
Bu nedenle birinci öncül doğrudur. Bohr modelindeki gibi elektronun belirli yörüngelerde kesin çizgisel yollar izlediği varsayımı bu ilkeyle çürütülmüştür.
Bir elementin ardışık iyonlaşma enerjileri arasındaki artış miktarı incelenir. - X elementi için: İE1'den İE2'ye geçerken enerji 119'dan 1091'e çıkmıştır.
Aynı grupta yukarıdan aşağıya inildikçe atom çapı büyür, elektron verme kolaylaşır (metalik aktiflik artırır), bu yüzden metal oksitlerin bazik karakteri artar.
Bohr atom modelinde, elektronların çekirdek etrafında belirli, sabit ve dairesel yollar izlediği varsayılır; bu yollara "yörünge" denir.
Bohr, elektronların çekirdek etrafında belirli enerjiye sahip dairesel yörüngelerde hareket ettiğini öne sürmüştür.
Eş Enerjili Orbitaller: Aynı altkabukta bulunan orbitaller (örneğin 3p altkabuğundaki 3pₓ, 3pᵧ, 3p₂) dış bir manyetik alanın yokluğunda eş enerjilidir (dejenere).
Hund Kuralı, elektronların eş enerjili orbitallere yerleşme biçimini tanımlar. Bu durum elektron-elektron itmesini minimize ederek sistemi en düşük enerjili hale getirir.
Bu durumda, baş kuantum sayısı daha büyük olan 4s orbitali (n=4), baş kuantum sayısı daha küçük olan 3d orbitalinden (n=3) daha düşük enerjilidir.
Modern atom teorisi çalışırken ana odak kavram, tepkime ve nicel ilişki kurmaktır; önce kavramı, sonra tipik soru dilini ayır.
Baş kuantum sayısı n olan bir enerji düzeyinde: - Toplam orbital sayısı n² formülü ile bulunur.