Doğa güzelliği (örneğin kanyonlar, akarsular) doğanın kendi düzeninde oluşurken, sanat güzelliği insan aklı, tasarımı ve emeğinin ürünüdür.
Doğa doldurulan güzellikler doğada kendiliğinden varken, sanat güzelliği insanın yaratıcı hayal gücü ve emeği ile şekillenir.
Platon'a göre fiziksel dünya zaten ideaların gölgesidir; sanatçı bu gölgeyi taklit ettiğinde hakikatten tamamen kopuk bir taklit üretmiş olur.
Sanat eseri endüstriyel ürünler gibi seri üretilemez; onu eşsiz kılan şey, sanatçının elinden çıkan o tek, biricik ve özgün yapısıdır.
Yaratma kuramına göre sanat doğanın kopyalanması değildir; sanatçının dehası ve özgün yaratıcı gücüyle yepyeni bir form ortaya koymasıdır.
Sanat eserinin kalıcılığı, güncelliğini yitirmeyip yüzyıllar sonra bile farklı toplumlarda estetik beğeni toplamayı sürdürebilmesidir.
Güzel insanda doğrudan hoşlanma duygusu uyandırırken, yüce (örneğin dev dalgalar, karlı zirveler) büyüklük karşısında şaşkınlık, hayranlık ve hafif bir ürperti yaratır.
Ortak duyu kavramı, estetik yargıların kişisel öznelliği aşarak tüm insanlık için geçerli olabilecek evrensel bir beğeni zeminine oturduğunu savunur.
Sanat eserinin evrenselliği, yerel ve dönemsel sınırları aşarak tüm insanlığa hitap edebilecek ortak insani değerleri ve estetik formları barındırmasıdır.
Hem oyun hem de sanat, gündelik hayatın yarar-çıkar ilişkilerinden sıyrılmış, kendi içinde bir tatmin ve özgürlük sunan etkinliklerdir.
Platon, taklitçi sanatın insanların rasyonel kontrolünü zayıflatıp duygusal yönlerini aşırı kışkırttığını ve bu yüzden ideal devlet düzenine zarar vereceğini savunur.
Estetik, doğa güzelliğini de incelediği için alanı insan üretimiyle sınırlı olan sanat felsefesinden daha geniş ve kapsayıcıdır.
Taklit (mimesis) kuramı sanatın doğayı kopyalaması gerektiğini savunur; ancak doğayı yansıtmayan soyut modern sanat bu kuramla açıklanamaz.
İyi ahlaki eylemleri, kuralları ve toplumsal yararı hedeflerken, güzel kavramı herhangi bir pratik veya ahlaki fayda zorunluluğu olmaksızın form uyumuna dayanır.
Binanın yaşanabilir olması (fayda) zanaat yönünü, estetik güzelliği ise sanat yönünü temsil eder; mimari bu iki kavramı birleştirir.
Estetik nesne, tablodan heykele, müzikten tiyatroya kadar, alımlayıcının estetik bir tavırla yönelip haz aldığı sanat eserinin kendisidir.
Nesnelci yaklaşıma (özellikle Kant) göre ortak duyu, insanların güzellik karşısında benzer estetik tepkiler vermesini sağlayan evrensel bir paylaşımdır.
Kant doğa güzelliğini kavramsal bir amaç gütmeyen saf güzellik olarak görür; sanat güzelliği ise insan zihnindeki bir tasarımın dışa vurulmasıdır.
Sanatçı, doğadaki çirkinliği (örneğin yaşlılık, savaş, yıkım) kendi estetik biçimlendirmesiyle sanatsal açıdan değerli ve güzel bir esere dönüştürebilir.
Estetik hazzın temel koşulu, alımlayıcının nesneye herhangi bir yararcı, pratik veya araçsal niyet taşımadan, saf beğeniyle yönelmesidir.
Güzel sınırlı ve dengeli bir forma sahipken, yüce kavramı insanda hayranlığın yanı sıra sonsuzluk karşısında bir ezilme ve ürperme hissi yaratır.
Öznelci güzellik anlayışı, güzelliği nesnenin kendi özelliklerinde değil, sujelerin (alımlayıcıların) duyusal ve kişisel değerlendirmelerinde bulur.
Platon'a göre sanatçı, idealar dünyasının kopyası olan duyusal dünyadaki nesneleri taklit eder; bu yansıtma ve taklit etme kuramına mimesis denir.
Bir tablo sadece tuval ve boyadan ibaret değildir; ona değer katan şey, sanatçının ona yüklediği estetik anlam ve alımlayıcıda yarattığı ruhsal etkidir.
Hoş olan bedensel hazları, tat alma gibi geçici duyuları beslerken, güzel olan çıkarsız ve nesnel bir estetik algıya hitap eder.
Nesnelci estetik yaklaşım, güzelliği nesneye ait geometrik, simetrik ve yapısal özelliklerle açıklar; dolayısıyla herkese göre ortaktır.
Sanat felsefesi, güzeli, sanat eserini ve estetik yaşantıyı inceleyen felsefe dalıdır. Estetik olarak da adlandırılır.
Estetik, güzelin ne olduğunu ve güzel yargısının dayanağını araştırır. Güzel, doğada ve sanatta beğeni uyandıran nitelik olarak ele alınır.
Platon ve Aristoteles'e göre sanat, doğanın ve gerçekliğin taklididir. Bu yaklaşıma mimesis yani taklit kuramı denir.
Platon'a göre sanat, ideaların kopyası olan nesnelerin de kopyasıdır. Bu yüzden sanat, gerçeklikten iki kat uzak bir yanılsamadır.
Aristoteles'e göre tragedya, izleyicide acıma ve korku uyandırarak duyguların arınmasını sağlar. Bu arınmaya katharsis denir.
Yaratma kuramına göre sanat, doğanın taklidi değil, sanatçının özgün bir yaratımıdır. Sanatçı yeni bir gerçeklik ortaya koyar.
Kant'a göre güzel, çıkar gözetmeksizin hoşa giden şeydir. Estetik beğeni yargısı öznel olmakla birlikte evrensel bir onay bekler.
Güzelin insandan bağımsız nesnel bir nitelik mi, yoksa özneye bağlı bir beğeni mi olduğu estetiğin temel tartışmalarından biridir.
Zanaat belli bir işleve yönelik ustalıklı üretimdir. Sanat ise işlevden çok estetik değer taşıyan özgün yaratımı amaçlar.
Sanat; estetik haz vermenin yanı sıra duyguları ifade etme, gerçekliği yansıtma ve toplumsal iletişim gibi işlevler taşır.