Sözel mantık sorularında tablo oluştururken gün, kat veya saat gibi sabit ve sıralı unsurlar ana eksen olarak seçilmelidir. → Değişmeyen unsurları sabitlemek ihtimalleri netleştirmeyi sağlar.
Öncüller incelenirken kesinlik içeren ifadeler doğrudan tabloya yazılmalı, olasılık bildiren durumlar ise yan not olarak kaydedilmelidir. → İhtimaller üzerinden varsayımla başlamak zaman kaybına ve hatalı çözüme sebep olur.
Sıralama sorularında bir unsurun diğerinden hemen önce veya hemen sonra olduğu ifade ediliyorsa bu unsurlar bitişik tek bir blok olarak ele alınmalıdır. → Oluşturulan blok tek bir eleman sayılarak sıralama ihtimalleri hesaplanır.
Bir kişinin veya nesnenin bulunamayacağı yeri belirten olumsuz öncüller tablo dışına olumsuz simgelerle not edilmelidir. → Doğrudan tabloya yazılamayan bu ifadeler seçenek elerken en kritik bilgiyi sunar.
Kişi, nesne ve mekân gibi üç farklı değişkenin bulunduğu sorularda sayıca az ve sabit olan iki unsurla matris tablo kurulmalıdır. → Üçüncü değişken ise kurgulanan bu tablonun hücrelerine ihtimal olarak dağıtılır.
Metnin genelinde anlatılan konudan farklı bir boyuta veya detay anlatıma geçen cümle akışı bozar. → Cümlenin konusu aynı gibi görünse de konunun işleniş yönü ya da bakış açısı değiştiğinde akış kesilmiş olur.
Metinde yeni bir konunun veya aynı konunun farklı bir yönünün ele alınmaya başlandığı cümle ikinci paragrafın ilk cümlesidir. → İkinci paragrafın başlangıç cümlesinde kendinden önceki cümleye gönderme yapan bağlayıcı ögeler bulunmaz.
Bir durumun gerçekleşmesi belirli bir koşula bağlandığında, koşul gerçekleşmediğinde sonucun ne olacağı hakkında kesin yargıda bulunulamaz. → Akıl yürütme sorularında hipotezin tersinin her zaman doğru olduğu varsayımı yapılmamalıdır.
Metinde doğrudan söylenmeyen ancak mevcut ifadelerin mantıksal birleşimiyle ulaşılan yargılar örtülü anlamdır. → Kendi kişisel yorum ve bilgilerinizi metindeki bilgilere katmak örtülü anlam çıkarımında hataya yol açar.
İki farklı grubun elemanlarının bire bir eşleştirildiği mantık sorularında satır ve sütunlardan oluşan bir matris kullanmak eşleşmeleri netleştirir. → Değişkenleri liste halinde yazmak yerine matris hücrelerine işaret koymak karmaşayı önler.
Mantık sorularında verilen bir koşul cümlesinin tek kesin dengi o cümlenin karşıt tersidir. → Birinci durum gerçekleştiğinde ikinci durum gerçekleşiyorsa, ikinci durum gerçekleşmediğinde birinci durum da kesinlikle gerçekleşmez.
İçinde ortak değişken bulunan birden fazla öncül tek bir zincir kuralı halinde birleştirilmelidir. → Bu sayede tek tek deneme yapmak yerine birden fazla elemanın konumu tek hamlede belirlenir.
Dağılım sorularında her gruba en az bir eleman düşeceği belirtilmişse kalan elemanlar dağıtılmadan önce her gruba birer eleman verilmelidir. → Tüm elemanları rastgele dağıtmaya çalışmak hatalı ihtimaller doğurur.
Yazarın sonucuna ulaşmak için doğru kabul ettiği gizli yargıyı bulmak için seçenekler olumsuz yapılır. → Olumsuz yapıldığında metindeki ana fikri çökerten seçenek aranan varsayımdır.
Metinde savunulan ana tezle veya öncüllerle aynı anda doğru olamayan yargı mantıksal çelişkidir. → Sadece bir cümleyle değil, metnin bütününde kurulan kurguyla çatışan şık tercih edilmelidir.
Kesinleşmeyen olasılık durumlarında tek bir tablo üzerinde zihinden ihtimal yürütmek yerine iki ayrı tablo çizilerek ilerlenmelidir. → İlerleyen öncüllerden biri ihtimallerden birini çürüterek doğru çözüme ulaştırır.
Soru kökünde kesinlikle doğrudur veya kesinlikle yanlıştır istendiğinde sadece tüm ihtimallerde geçerli olan sonuçlar dikkate alınmalıdır. → Olasılıklardan yalnızca birinde gerçekleşen bilgi kesinlik taşımaz.
Sıralama sorularında yan yana bulunması gereken elemanlar tek bir blok olarak düşünüldüğünde ihtimal sayısı azalır. → Yan yana olduğu belirtilen elemanlar bir arada hareket eden tek bir nesne gibi tabloya işlenmelidir.
Paragraftaki bir iddiayı zayıflatmak için, ulaşılan sonucun başka bir nedenden kaynaklanabileceğini gösteren seçenek tercih edilmelidir. → Öncülleri reddetmek yerine neden ile sonuç arasındaki bağı zayıflatan alternatif nedenler aranmalıdır.
Bir metinde savunulan tezi güçlendirmek için, öncüller ile sonuç arasındaki mantıksal boşluğu dolduran ilave destekleyici veri aranmalıdır. → Zaten metinde yer alan öncüllerin farklı kelimelerle tekrarı tezi güçlendirmez.
Dağılım sorularında bir gruba atanabilecek azami eleman sayısına ulaşıldığında o grubun kontenjanı kapatılır. → Kontenjanı dolan kategori elenerek kalan elemanların sadece boş gruplara dağıtılması sağlanmalıdır.
Sözel mantık öncüllerinde kullanılan ya da bağlacı, sunulan iki durumdan sadece birinin doğru olabileceğini gösterir. → Veya bağlacından farklı olarak iki durumun aynı anda gerçekleşme ihtimalini tamamen dışlar.
Metnin sonuna getirilecek cümle, kendinden önceki cümlenin dil ve mantık akışına uyum sağlayarak düşünceyi bir sonuca bağlamalıdır. → Tamamlama cümlesinde metinde bahsedilmeyen yeni bir konuya veya alakasız bir kavrama girilmemelidir.
Bir değişkenin alabileceği en az veya en çok değeri bulmak için kesinleşmiş veriler sabit tutularak tüm uç olasılıklar ayrı ayrı hesaplanmalıdır. → Yalnızca ilk akla gelen tek bir ihtimal üzerinden en az veya en çok hesabı yapılmamalıdır.
Bir elemanın konumu başka bir elemanın bulunacağı yere şartlı olarak bağlandığında, temel elemanın konumu netleşmeden türev eleman yerleştirilemez. → Bağlı olan eleman tabloya yerleştirilmeden önce koşulu belirleyen ilk elemanın durumu doğrulanmalıdır.
Metne dayalı çıkarım sorularında doğru seçenek, metindeki yargının birebir aynı kelimelerle yazılmış hali değil, eş anlamlı kelimelerle yeniden kurgulanmış şeklidir. → Seçeneklerde kelime benzerliğine değil anlam özdeşliğine dikkat edilmelidir.
Soru kökünde verilen ek bir bilgi veya varsayım, yalnızca ilgili soru için geçerlidir ve diğer soruların çözümünde tabloya kalıcı olarak işlenmemelidir. → Bu bilgiyi diğer sorulara taşımak en sık yapılan hatadır.
Tabloda yerleri kesin olmayan iki eleman birbirinin yerine geçebiliyorsa, bu elemanlar ok ile gösterilmeli ve onlara bağlı diğer ihtimaller gözden kaçırılmamalıdır.
Değinilmemiştir veya ulaşılamaz şeklindeki olumsuz soru köklerinde metin okunmadan önce seçenekler taranmalı ve anahtar kelimeler belirlenerek metinde aranmalıdır.
Metinde tek bir örnek üzerinden yapılan çıkarımların tüm gruba mal edildiği genelleme seçenekleri, sözel akıl yürütme sorularında en sık kullanılan yanlış çeldiricilerdendir.
İki kavram arasındaki benzerlik veya farkları ortaya koyan karşılaştırma ifadeleri, metindeki temel düşüncenin sınırlarını netleştirmek ve savı güçlendirmek için kullanılır.
Öncüllerde yer alan veya bağlacı iki durumdan en az birinin gerçekleşebileceğini gösterirken, ya da yapısı durumların kesinlikle birbirinden ayrık olduğunu belirtir.
Bir yargının gerekçesini belirten neden-sonuç cümlelerinde eylem gerçekleşmiş durumdayken, amaç-sonuç cümlelerinde eylem henüz gerçekleşmemiş bir hedeftir.
Verilen öncüllerden zorunlu olarak çıkan sonuç aranır; öncüllerle çelişen veya onlardan bağımsız bir sonuç doğru kabul edilmez.
Analoji sorularında önce örnek çiftteki ilişki türü belirlenir, sonra aynı ilişki başka bir çifte uygulanır.
Bir savı çürütmek için, o savın geçerli olmadığı tek bir durum bulmak yeterlidir; bu yönteme karşıt örnekle çürütme denir.
Bir koşullu önermenin tersi, koşul ile sonucun yerinin değişmesiyle elde edilir ve orijinal önermeyle aynı doğruluk değerini taşımak zorunda değildir.