By the time yan cümlesi geniş zaman ise ana cümle future perfect zaman yapısında, yan cümle geçmiş zaman ise ana cümle past perfect zaman yapısında olur. → By the time bulunan sorularda ana cümlede simple present veya am, is, are kullanılması sıklıkla yapılan bir hatadır.
Relative clause yapılarında whose ilgi zamiri hem canlı hem de cansız varlıklar için iyelik belirtir ve kendisinden hemen sonra yalın bir isim gelmesi zorunludur. → Whose kelimesinden hemen sonra fiil, edat veya zamir gelmesi gramer açısından kesinlikle yanlıştır.
As if ve as though bağlaçları mış gibi anlamı katar ve gerçek dışı varsayımlarda yan cümlenin fiili bir derece geçmiş zamana kaydırılır. → Şimdiki zamana ait varsayımlarda as if yan cümlesinde past tense kullanılması gerekir.
Unlike ve in contrast to yapıları kendilerinden sonra yalnızca isim alarak iki farklı unsuru karşılaştırır ve ana cümlenin öznesi ile bu ismi kıyaslar. → Virgülden sonra gelen ana cümlenin öznesi, edattan sonraki isimle aynı kategoride bir kavram olmalıdır.
No matter kelimesinden sonra who, what, where gibi bir soru kelimesi gelerek her ne olursa olsun anlamında zıtlık yan cümlesi oluşturur. → Yan cümlede soru kelimesi yer alsa da söz dizimi soru cümlesi gibi değil, düz cümle şeklinde olmalıdır.
Normalde isim alan despite ve in spite of edatlarına the fact that ifadesi eklendiğinde bu yapılardan sonra tam bir cümle gelmesi zorunlu hale gelir. → Edat yapılı zıtlık bağlaçlarını tam cümleye bağlamanın en yaygın yolu the fact that kalıbıdır.
Whatever ve whoever gibi yapılar yan cümlenin hem bağlacı hem de öznesi konumunda bulunarak cümle oluşturabilir. → Bu yapılardan sonra ayrıca yeni bir özne gelmesi gerekmez, kelimenin kendisi yan cümlenin öznesi işlevini üstlenebilir.
Karşılaştırma cümlelerinde than yapısından sonra ana cümledeki fiilin tekrarını önlemek için do, does veya did gibi yardımcı fiiller kullanılabilir. → Than sonrasında özne ve yardımcı fiilin yer değiştirmesi veya doğrudan yardımcı fiil gelmesi dilbilgisel açıdan doğrudur.
Lest bağlacı korkusuyla veya olmasın diye anlamına gelir ve yan cümlenin fiili olumsuz ek almasa bile cümleye olumsuz bir anlam katar. → Lest bulunan yan cümlede genellikle should yapısı veya fiilin yalın hali kullanılır.
Zıt bir durumun aynı cümlede birlikte var olduğunu kabul ettirir; ana cümle genellikle beklenmedik bir sonucu bildirir.
"Although"dan biraz daha vurgulu bir zıtlık taşır; gerçekleşmiş, kesin bir durumu anlatır.
Varsayımsal, henüz gerçekleşmemiş bir koşulda bile değişmeyen bir sonucu bildirir.
Bir eylemin amacını bildiren cümleyi başlatır; sonrasında genellikle "can, could, will" gibi bir modal fiil beklenir.
"So that" ile aynı işlevi görür ama daha resmi metinlerde ve yazılı dilde tercih edilir.
Bir niteliğin aşırılığının doğurduğu sonucu bildirir; "so" doğrudan sıfat veya zarftan önce gelir.
"So" yapısıyla aynı işi görür ama isim grubundan önce kullanılır, aynı sonuç ilişkisini kurar.
İki olayın art arda, çok hızlı gerçekleştiğini bildirir; cümle başında devrik yapı gerektirir.
"No sooner...than" ile aynı anlamı taşır; bu kalıp da cümle başında devrik yapı gerektirir.
Bir olayın hemen ardından başka bir olayın geldiğini bildirir, devrik yapıyla kullanılır.
Bir eylemin ancak belirli bir noktadan sonra gerçekleştiğini bildirir; cümle başına geldiğinde devrik yapı alır.
Bir olay gerçekleştiği anda diğer olayın da hemen gerçekleştiğini bildirir.
Bir eylem tamamlandığında başka bir eylemin başlayacağını bildirir, tamamlanma noktasını işaret eder.
İki eylemin aynı anda sürdüğünü bildirir; bağlama göre hafif bir zıtlık anlamı da taşıyabilir.
İki eylemin aynı anda, paralel biçimde geliştiğini bildirir; "while" ile yakın ama daha resmi bir kullanımdır.
Bir eylemin belirli bir noktaya kadar sürdüğünü ve o noktada durumun değiştiğini bildirir.
Bir eylem her gerçekleştiğinde aynı sonucun doğduğunu bildirir, tekrarlanan bir ilişkiyi anlatır.
Bir koşulun sürdüğü müddetçe geçerli olan bir durumu bildirir, süreklilik vurgusu taşır.
"If" anlamında, resmi bir koşulu bildirir; genellikle sözleşme ve kural metinlerinde geçer.
Koşul gerçekleşmezse ortaya çıkacak sonucu bildirir; anlam olarak "if ... not" ile eş değerdir.
Bir ihtimale karşı alınan önlemi bildirir; sonucu değil, önceden yapılan hazırlığı anlatır.
(Whether...or not) iki ihtimalden hangisi gerçekleşirse gerçekleşsin değişmeyen bir sonucu bildirir.
Hangi seçenek seçilirse seçilsin aynı sonucun geçerli olacağını bildiren bir seçim bağlacıdır.
Kim olursa olsun aynı sonucun geçerli olduğunu bildiren bir kişi seçim bağlacıdır.
Ne olursa olsun değişmeyen bir durumu bildiren, geniş kapsamlı bir seçim bağlacıdır.
"Ne kadar...olursa olsun" anlamında bir dereceyi vurgular; zıtlık bildiren "however" zarfından yapı olarak ayrışır.
Koşul ne olursa olsun değişmeyen bir sonucu bildirir; "whatever, however, whoever" ile eş değer işlev görür.
İki ögeyi eşit önemde ve paralel yapıda vurgulayan bir bağlama kalıbıdır.
İki olumsuz durumu birlikte bildirir; yüklem genellikle en yakın özneye uyumlu çekimlenir.
İki ögeyi birlikte, eşit önemde vurgulayan bir bağlama yapısıdır.
(The more...the more) bir değişkendeki artışın başka bir değişkeni nasıl etkilediğini bildiren bir kalıptır.