YDS akademik metinlerinde iki bağımsız cümle arasındaki zıtlığı vurgulamak için sıklıkla en revanche zarfı kullanılır. Konuşma diline ait par contre yerine tercih edilen bu yapı metin akışında karşılaştırma anlamı taşır.
Bien que bağlacı kendisinden sonra çekimli bir fiil ve subjonctif yapı gerektirirken, malgré edatı yalnızca bir isim veya zamir ile kullanılır. Cloze test sorularında boşluktan sonra fiil bulunup bulunmadığına bakılarak doğru seçenek belirlenebilir.
Avoir beau kalıbı kendisinden sonra yalın fiil alarak ne kadar çabalansa da sonucun olumsuz olduğunu ifade eder ve zıtlık anlamı katar. Bu kalıptan sonra bağlaç gelmez, doğrudan fiilin mastar hali getirilir.
Fiilin veya ismin doğrudan de edatı aldığı durumlarda ilgi zamiri olarak dont kullanılır. Ancak à côté de veya près de gibi edat öbeklerinden sonra edatla uyumlu olan duquel veya desquels gibi zamir türevleri seçilmelidir.
En raison de yapısı kendisinden sonra sadece isim alarak neden bildirirken, car bağlacı tam bir cümle gerektirir. Boşluktan sonra çekimli bir fiil yoksa car yerine edat niteliğindeki en raison de tercih edilmelidir.
À condition que bağlacından sonra subjonctif kipinde çekimlenmiş tam bir cümle gelirken, à condition de yapısından sonra fiil mastar halinde kullanılır. Cloze testte boşluktan sonra çekimli fiil olup olmaması belirleyicidir.
Önüne en edatı alarak oluşturulan gérondif yapısı ana fiille eş zamanlı gerçekleşen eylemleri gösterir ve daima temel cümlenin öznesine bağlanır. Yan cümlede farklı bir özne varsa gérondif kullanımı gramer açısından yanlıştır.
Pour que ve afin que bağlaçları subjonctif alan yan cümlelerle kullanılırken, pour ve afin de edat öbekleri doğrudan mastar fiil gerektirir. Cümledeki özne ortaklığı durumlarında mastarlı yapılar öne çıkar.
Fransızca si ile kurulan koşul cümlelerinde si tarafındaki fiil asla futur simple veya futur antérieur kipinde çekimlenmez. Buna karşın quand veya lorsque gibi zaman bağlaçlarından sonra gelecek zaman kullanımı mümkündür.
Faire fiili kendisinden sonra gelen bir mastar fiille birleştiğinde eylemin başkasına yaptırıldığı ettirgen çatıyı oluşturur. Bu kalıpta faire fiili zamana ve özneye göre çekimlenirken arkasından gelen esas fiil daima yalın halde kalır.
Fransızçada après que bağlacı sanılanın aksine subjonctif değil, gerçekleşmiş veya kesin eylemleri belirttiği için indicatif kipinde fiil çekimi gerektirir. → Sınavda après que yapısından sonra subjonctif kullanımı en sık yapılan tuzak hatadır.
Faute de kalıbı kendisinden sonra isim veya mastar fiil alarak bir şeyin eksikliğini veya yetersizliğini sebep gösterir. → Cloze test sorularında yokluk ve imkânsızlıktan kaynaklanan olumsuz durumları bağlarken kullanılır.
Önünde edat bulunan ve cansız bir varlığa gönderme yapan isimlerden sonra auquel, dans lequel veya duquel gibi bileşik ilgi zamirleri kullanılır. → Edatın türü ile gönderme yapılan ismin cinsiyeti ve sayısı zamir seçimini belirler.
Quitte à yapısı kendisinden sonra gelen mastar fiille birlikte göze alınan olumsuz bir ihtimali veya riski ifade eder. → Türkçe çevirisi pahasına veya riski göze alarak şeklindedir.
Cümleye ekleme anlamı katan non seulement... mais aussi yapısı ilk kısımda sadece değil, ikinci kısımda ise aynı zamanda vurgusu yapar. → İki paralel yapı veya yargı arasında denge kurar.
À force de yapısı kendisinden sonra mastar fiil veya isim alarak bir eylemin sürekli tekrarlanması sonucu ortaya çıkan durumu açıklar. → Çoğunlukla yoğun çaba veya süreç gerektiren durumları bağlamada tercih edilir.
Sans que bağlacı kendisinden sonra gelen yan cümlede subjonctif kipinde çekimlenmiş bir fiil gerektirir. → Ana cümle ile yan cümledeki öznelerin farklı olması şarttır.
Tellement... que yapısı arasına sıfat veya zarf alarak bir durumun derecesini ve buna bağlı olarak gelişen sonucu bağlar. → Metinde nedene bağlı derece ve sonuç ilişkisi kuran boşluklarda doğru yanıttır.
Kendisinden önceki cümlenin bütününe gönderme yapıldığında boşluktan sonra fiil geliyorsa ce qui, özne ve fiil geliyorsa ce que seçilmelidir. → Cümlenin bütününe atıf yapılan soyut bağlama durumlarında kullanılır.
Quand bien même bağlacı -sa bile veya varsayalım ki anlamı taşıyarak varsayımsal zıtlık ifade eder ve kendisinden sonra her zaman conditionnel kipinde çekimlenmiş bir fiil gerektirir. → Yan cümlede subjonctif veya indikatif olan boşluklarda doğru cevap olamaz.
Jusqu'à ce que bağlacı eylemin gerçekleşeceği ana kadar olan süreci ifade eder ve kendisinden sonra mutlaka subjonctif kipinde çekimlenmiş bir fiil alır. → Boşluktan sonra indikatif çekimli bir fiil bulunuyorsa bu seçenek elenmelidir.
D'autant plus que yapısı cümleye özellikle de ... -dığı için veya hele ki ... nedeniyle anlamı katarak var olan bir sebebi daha da pekiştirir. → İki durum arasındaki artış veya azalışın gerekçesini açıklayan metin boşluklarında sıkça sorulur.
Du fait de yapısı kendisinden sonra sadece isim alarak neden bildirirken, du fait que bağlacı kendisinden sonra indikatif kipte çekimlenmiş tam bir cümle gerektirir. → Boşluktan sonra fiil içeren tam cümle varsa du fait de seçeneği doğrudan elenir.
Cümle başında yer alan à peine yapısından sonra özne ve fiil yer değiştirerek devrik yapı oluşturulur ve ikinci cümleye que ile bağlanılır. → Boşluktan hemen sonra devrik bir fiil-özne sıralaması varsa à peine seçeneğine odaklanılmalıdır.
Au fur et à mesure que bağlacı bir sürecin zamana bağlı olarak kademeli biçimde ilerlemesini anlatır ve kendisinden sonra indikatif kip alır. → Zamanla eş zamanlı değişimi vurgulayan akademik paragraf boşluklarında doğru cevaptır.
Outre edatı kendisinden sonra bir isim alarak -ın yanı sıra anlamıyla ekleme yaparken, outre que bağlacı kendisinden sonra çekimli tam bir cümle alarak aynı işlevi görür. → Cümleye yeni bir argüman eklenen boşluklarda en outre zarfı ile karıştırılmamalıdır.
Faute de quoi yapısı iki bağımsız cümle arasında kullanılarak aksi takdirde veya olmasaydı anlamıyla olumsuz bir sonucu bağlar. → Faute de yapısının aksine kendisinden sonra isim veya mastar almaz, tam cümle gerektirir.
Dès lors que bağlacı hem mademki anlamında neden hem de -dığı andan itibaren anlamında zaman ilişkisi kurar ve indikatif kip ile kullanılır. → Yan cümlesinde subjonctif kip bulunan boşluklarda elenmesi gereken bir seçenektir.
Contrairement à edatı kendisinden sonra sadece isim veya zamir alarak karşılaştırmalı zıtlık kurabilir, doğrudan çekimli fiil içeren bir cümle alamaz. → Boşluktan sonra yüklemli bir cümle geliyorsa bu edat elenip yerine tandis que veya alors que getirilmelidir.
Boşluğa gelecek bağlaç önce metnin genel mantığı (sebep, sonuç, zıtlık, ekleme) belirlenerek seçilir; sözcük anlamı tek başına yeterli değildir.
«Parce que, car, puisque» hepsi neden bildirir ama «puisque» zaten bilinen bir nedeni hatırlatırken «parce que» yeni bir açıklama sunar.
«Donc, par conséquent, ainsi» bir önceki cümledeki bilgiden çıkan sonucu bildirir; boşluktan önceki cümle bir sebep içeriyorsa bu grup aday olur.
«Mais, cependant, pourtant» önceki ifadeyle çelişen bir durumu sunar; boşluktan önce ve sonra karşıt iki fikir varsa bu grup doğru adaydır.
«En revanche, par contre» iki unsuru karşılaştırarak zıtlık kurar; «par contre» gündelik kullanımda yaygındır, resmî metinde «en revanche» tercih edilir.
«De plus, en outre, par ailleurs» önceki bilgiye yeni bir bilgi ekler; cloze'da bu bağlaçtan sonra gelen cümle önceki fikri destekleyen yeni bir argüman taşır.
«À condition que» yalnızca bir koşul sağlanırsa anlamını taşır ve subjonctif gerektirir; boşluktan sonra şart niteliğinde bir yan cümle beklenir.
«Dès que, aussitôt que» bir eylemin bir diğeriyle hemen ardından gerçekleştiğini bildirir; metinde art arda gelen iki olay varsa bu grup aday olur.
«Tant que» bir durumun sürdüğü müddetçe geçerli olan bir eylemi bildirir; metinde iki eylemin eşzamanlı sürdüğü anlatılıyorsa bu bağlaç uygundur.
Bir boşluk zamir gerektiriyorsa, doğru zamir seçimi için metinde daha önce geçen ismin cinsiyeti ve sayısı taranır.
Boşluğa gelecek fiilin zamanı, paragrafın tamamında kullanılan anlatım zamanına (geçmiş, şimdiki, gelecek) uyumlu olmalıdır.