Metinde geçen toutefois, néanmoins veya en revanche gibi zıtlık bağlaçlarından sonra gelen cümle genellikle yazarın asıl vurgulamak istediği düşünceyi veya sorunun doğru cevabını barındırır. → Bu bağlaçların bulunduğu cümlelere ekstra dikkat edilmelidir.
Soruda selon le texte veya d'après l'auteur ifadesi varsa şık ararken kendi yorumunuzu katmadan doğrudan metinde açıkça geçen bilgiye sadık kalmalısınız. → Metinde doğrudan yer almayan genel geçer doğrular yanlış seçenektir.
Seçeneklerde yer alan toujours, tous, aucun, uniquement veya jamais gibi kesinlik ve aşırı genelleme bildiren sözcükler genellikle yanlış şık göstergesidir. → Metinde istisnasız bir ifade geçmiyorsa bu şıklardan uzak durulmalıdır.
Akademik Fransızca paragrafının ana fikri çoğunlukla giriş cümlesinde tanımlanır veya sonuç cümlesinde en somme ve ainsi gibi ifadelerle özetlenir. → İlk ve son cümleler ana fikir sorularında belirleyicidir.
Paragraftaki celui-ci, celle-là, y veya en gibi zamirlerin neyi karşıladığını bulmak takip eden sorularda yanlış özneye yönelmeyi engeller. → Zamirin metinde hangi isim yerine kullanıldığı mutlaka netleştirilmelidir.
Yazarın tutumunu soran sorularda metinde kullanılan malheureusement, certes, souligner veya soutenir gibi öznel sözcükler belirleyicidir. → Tarafsız, eleştirel veya destekleyici tutum ayrımı bu kelimelerle yapılır.
Soruda il ressort du texte que veya on peut déduire que kalıbı varsa metindeki ipuçlarından ulaşılabilecek mantıklı çıkarım aranmalıdır. → Metindeki cümlenin birebir aynısını içeren şıklar çoğunlukla tuzaktır.
Metinde geçen conditionnel kipindeki fiiller veya à condition que ve supposons que yapıları varsayım ve olasılık belirtir. → Bu ifadelerin geçtiği cümleleri kesinleşmiş bir yargı gibi sunan seçenekler elenmelidir.
Doğru yanıt çoğunlukla metindeki kelimelerin birebir tekrarı yerine eş anlamlılarıyla sunulur; örneğin metindeki augmenter kelimesi şıkta accroître olarak geçer. → Şıklarda kelime eşleştirmesi yaparken eş anlamlı yapılara odaklanılmalıdır.
Akademik Fransızca metinlerde geçen fiil odaklı ifadeler, doğru seçeneklerde sıklıkla fiilden türetilmiş isim yapılarıyla sunulur. → Örneğin metindeki eylemi açıklayan fiilin şıklarda isim haline dönüştürülmesine dikkat edilmelidir.
Metindeki grâce à yapısı olumlu bir gerekçe bildirirken à cause de ve en raison de ifadeleri olumsuz veya nötr sebepleri aktarır. → Sorularda yazarın olaylara yaklaşımını belirlerken bu bağlaç ayrımı çeldiricileri eler.
Metinde geçen au préalable veya antérieurement gibi ifadeler bir olayın diğerinden önce gerçekleştiğini açıkça gösterir. → Seçeneklerde olayların kronolojik sırası tersine çevrilerek sıkça çeldirici kurgulanır.
Fransızcadaki ne que kalıbı cümleye sadece veya yalnızca anlamı katarak metindeki sınırı çizer. → Seçeneklerde bu kısıtlamanın tamamen kaldırılması veya genişletilmesi yanlış yanıt oluşturur.
Metinde geçen d'autant plus que yapısı durumun verilen gerekçeyle daha da pekiştiğini vurgulamak için kullanılır. → Seçeneklerde unsurlar arasında metinde bulunmayan yanlış bir kıyaslama kurulup kurulmadığı denetlenmelidir.
Metinde kullanılan on zamiri veya edilgen yapı eylemi yapan kişiden ziyade gerçekleşen eyleme odaklanır. → Sorularda eylemi gerçekleştiren özneye dair metinde yer almayan kesin bir kişi aramaktan kaçınılmalıdır.
Paragraftaki c'est-à-dire veya en d'autres termes ifadeleri karmaşık kavramların doğrudan açıklamasını verir. → Doğrudan detay ve tanım sorularının yanıtı çoğunlukla bu bağlaçların hemen ardından gelen kısımda yer alır.
Metinde vraisemblablement veya il est probable que gibi yapılarla sunulan ihtimaller seçeneklerde kesin bir gerçekmiş gibi verilebilir. → Metindeki olasılık derecesi ile seçeneğin kesinlik ifadesi birebir örtüşmelidir.
Paragrafta notamment veya par exemple bağlaçları ile aktarılan unsurlar ana düşünce değil, yan detaydır. → Paragrafın ana fikrini soran sorularda yalnızca bu örnekleri içeren seçenekler elenmelidir.
Metinde geçen en vue de veya dans le but de kalıpları bir eylemin ulaşmayı hedeflediği nihai amacı gösterir. → Paragraftaki eylemin yapılış amacını soran sorularda cevap doğrudan bu kalıpların devamında yer alır.
Metindeki faute de veya à défaut de ifadeleri bir durumun yokluk veya imkânsızlık sebebiyle gerçekleştiğini gösterir. Seçeneklerde bu anlam çoğunlukla manquer de veya absence de sözcükleriyle karşılanır.
Metinde cümlenin başında yer alan à peine, aussi veya peut-être gibi zarflar özne ile fiilin yer değiştirmesine yol açar. Bu dizilim soru cümlesi değil, akademik Fransızcada anlatımı güçlendiren devrik bir yapıdır.
Metinde geçen loin de artı mastar yapısı, beklenen eylemin gerçekleşmediğini ve tam aksi bir durumun ortaya çıktığını ifade eder. Seçeneklerde bu yapı olumsuz bir fiil çekimiyle yeniden kurulur.
Metindeki au fur et à mesure que veya plus... plus... gibi kalıplar iki süreç arasındaki orantılı ve kademeli değişimi gösterir. Seçeneklerde zamanla gelişen paralellik vurgusu aranmalıdır.
Metinde geçen jadis veya autrefois kelimeleri geçmişteki durumları aktarırken, désormais veya dorénavant kelimeleri yeni bir dönemin başlangıcını simgeler. Seçeneklerde bu iki dönem arasındaki zaman farkı karıştırılmamalıdır.
Metindeki au lieu de yapısı bir eylemin yerine başka bir eylemin yapıldığını gösterir. Seçeneklerde vazgeçilen eylem ile tercih edilen esas eylem arasındaki ayrım doğru yapılmalıdır.
Metinde geçen à tel point que veya si... que kalıpları bir durumun ulaştığı yüksek dereceyi ve bunun doğurduğu sonucu ifade eder. Seçeneklerde bu durum sıklıkla par conséquent veya ainsi bağlaçlarıyla eşleştirilir.
Metindeki de même que veya tout comme kalıpları iki farklı olgu arasında zıtlık değil, birebir paralellik ve benzerlik kurar. Seçeneklerde çelişki içeren şıklar elenmelidir.
Bir yazar kendi tezini güçlendirmek için genellikle bir olumlu ve bir olumsuz örneği yan yana sunarak karşılaştırma yapar.
Bir paragrafın ilk cümlesi genellikle ana fikri veya konuyu tanıtır; sonraki cümleler bu fikri geliştirir ya da örneklerle destekler.
Bir paragrafın son cümlesi genellikle bir sonuç, değerlendirme veya öneri taşır; bu cümle metnin ana savını özetler.
Ana fikir metnin tamamını kapsayan genel bir iddiadır; ayrıntılar ise bu iddiayı destekleyen örnek, veri veya açıklamalardır.
«Malheureusement, heureusement, étonnamment» gibi tutum zarfları yazarın konuya karşı duygusal konumunu doğrudan açığa çıkarır.
«Cependant, pourtant, néanmoins» gibi bağlaçlar metinde bir görüş değişikliğine veya karşıt bir bakış açısına işaret eder.
«Par exemple, notamment, comme» gibi ifadelerden sonra gelen bilgi, önceki genel iddiayı somutlaştıran bir örnektir, yeni bir iddia değildir.
Bir terim tanımlanırken genellikle «c'est-à-dire, autrement dit» gibi ifadelerle veya virgülle ayrılan bir açıklamayla sunulur.
«Actuellement» şu anda demektir, aktüel/güncel değil; bu tür yalancı eş değerler okuma metinlerinde yanlış çeviriye yol açar.
Bir zamirin hangi ismi işaret ettiğini bulmak için cinsiyet ve sayı uyumuna bakılır; zamir genellikle en yakın uyumlu isme atıfta bulunur.
«D'abord, ensuite, puis, enfin» gibi sıralama belirteçleri bir sürecin veya olayın hangi aşamasında olunduğunu gösterir.
«Plus que, moins que, autant que» içeren cümleler iki unsur arasında bir derece farkı kurar; bu fark metnin ana savını güçlendirir.
Bir metinde geçen sayısal veri genellikle önceki genel iddiayı kanıtlamak amacıyla verilir, bağımsız bir bilgi olarak durmaz.