Jusqu'à ce que bağlacından sonra gelen fiil daima subjonctif kipinde çekimlenir. → Zaman bakımından eylemin sınırını gösterir ve o ana kadar geçen süreyi ifade eder.
D'autant plus que kalıbı kendisinden sonra indicatif kipi alır ve özellikle olduğu için anlamıyla nedeni pekiştirir. → Karşıtlık durumlarında d'autant moins que biçimi kullanılır.
De peur que ve de crainte que bağlaçlarından sonra gelen fiil subjonctif kipinde çekimlenir ve sıklıkla olumsuzluk anlamı taşımayan ne explétif alır. → Özneler aynı olduğunda mastar fiil alan de peur de kalıbı kullanılır.
Metinde geçen iki ögeden bahsederken celui-ci son anılanı, celui-là ise ilk anılan ögeyi ifade eder. → Sınavda paragraf takibi yaparken zamirlerin referans noktalarını karıştırmamak için hayati önem taşır.
Même si bağlacından sonra zıtlık bildirmesine rağmen asla subjonctif kipi gelmez, daima indicatif kip tercih edilir. → Gerçekleşmiş veya gerçekleşmesi muhtemel durumlar için kullanılır.
Quitte à edatından sonra gelen fiil mastar halinde yazılır ve pahasına da olsa veya göze alarak anlamı katar. → Olası olumsuz bir sonucu kabullenerek yapılan eylemleri anlatır.
À mesure que bağlacı zamanla gelişen ve birbiriyle orantılı değişen süreçleri anlatır ve kendisinden sonra indicatif kipi gerektirir. → Subjonctif kipi ile kullanılmaz.
De façon que ve de manière que bağlaçları amaç bildirdiğinde subjonctif, gerçekleşmiş bir sonuç bildirdiğinde ise indicatif kipi gerektirir. → Cümlenin kastettiği anlama göre kip seçimi yapılması önemlidir.
Non seulement yapısı devamında mais aussi veya mais encore kalıbını alarak cümleye ekleme ve derece anlamı katar. → Sadece ... değil aynı zamanda ... anlamına gelir ve anlatımı güçlendirir.
Bien que ve quoique bağlaçlarından sonra gelen fiil daima subjonctif kipinde çekimlenir. → Ana cümle ve yan cümlenin özneleri aynı olsa bile bu yapılardan sonra mastar değil subjonctif kullanımı zorunludur.
En ve participe présent birleşimiyle kurulan gérondif yapısında yan cümlenin öznesi ile ana cümlenin öznesi aynı olmalıdır. → Öznelerin farklı olduğu durumlarda gérondif kullanımı gramer açısından hatalıdır.
Şart bildiren si kelimesinden hemen sonra asla futur veya conditionnel kipi gelmez. → Si ve imparfait birleşimini ana cümlede conditionnel présent, si ve plus-que-parfait birleşimini ise conditionnel passé takip eder.
Avoir yardımcı fiiliyle kurulan bileşik zamanlarda participe passé normalde özneyle uyum sağlamaz. → Ancak doğrudan nesne fiilden önce gelirse, participe passé bu nesnenin cinsiyet ve sayısına göre uyum gösterir.
Ne ... que yapısı bir olumsuzluk değil, sadece anlamına gelen bir sınırlama ifadesidir. → Kendisinden sonra gelen ögeyi vurgulayarak cümleye yalnızca veya sadece anlamı katar.
Sans que bağlacı kendisinden sonra daima subjonctif kipi gerektirir. → Yan cümle ve ana cümlenin özneleri aynı olduğunda sans que yerine sans ve mastar fiil yapısı tercih edilir.
Cümle başında yer alan peut-être, à peine veya aussi gibi zarflardan sonra özne ile fiil yer değiştirerek devrik yapı oluşturur. → Akademik metinlerde bu dizilim soru anlamı taşımaz, sadece vurgu amacı taşır.
Belirli bir ismi nitelemeyen yapılarda ce qui yan cümlenin öznesi, ce que ise doğrudan nesnesi konumundadır. → Kendisinden hemen sonra fiil geliyorsa ce qui, özne geliyorsa ce que seçilmelidir.
Neden bildiren edatlardan à cause de olumsuz veya nötr durumlar için, grâce à ise olumlu durumlar için kullanılır. → Her iki edattan sonra da fiil çekimi yapılmaz, sadece isim veya zamir getirilir.
Bir cümlede hem y hem de en zamiri birlikte kullanıldığında daima y zamiri en zamirinden önce gelir. → Olumsuz cümlelerde de bu sıralama bozulmaz ve her iki zamir fiilden önce yer alır.
Olumsuz koşul bildiren à moins que bağlacından sonra gelen fiil subjonctif kipinde çekimlenir ve cümlede ne explétif bulunabilir. → Ana cümle ile yan cümlenin öznesi aynı ise à moins de yapısı mastar fiil ile kullanılır.
A condition que ve pourvu que bağlaçlarından sonra gelen fiil subjonctif kipinde çekimlenir. → Yan cümlenin öznesi ile ana cümlenin öznesi aynı olduğunda à condition de yapısı ve mastar fiil tercih edilir.
Avant que bağlacından sonra subjonctif kipi kullanılır ve sıklıkla olumsuzluk anlamı taşımayan ne explétif yapısı eklenir. → Buradaki ne kelimesi cümleyi olumsuz yapmaz.
Faute de edatından sonra isim veya mastar fiil gelerek yokluk ya da yetersizlik kaynaklı neden bildirir. → Kendisinden sonra tanımlık almadan doğrudan isimle kullanılır.
Avoir beau kalıbından sonra gelen fiil mastar halinde yazılır ve ne kadar uğraşılsa da sonucun değişmediğini gösteren bir karşıtlık bildirir. → Bu yapıdan sonra yan cümlede asla subjonctif kullanılmaz.
Avant kelimesi zaman bakımından önce anlamı taşırken devant kelimesi mekânsal olarak önünde anlamı verir. → Zaman bildiren cümlelerde devant kullanımı anlatım bozukluğuna yol açar.
C'est yapısıyla vurgulanan öge cümlenin öznesi ise bağlantı sözcüğü olarak qui, doğrudan nesnesi ise que tercih edilir. → Vurgulanan öge çoğul olduğunda c'est yerine ce sont yapısı kullanılır.
Il est probable que yapısından sonra gerçeklik bildirdiği için indicatif kipi gelirken il est possible que yapısından sonra ihtimal bildirdiği için subjonctif kipi gelir. → Sınavlarda kip uyumuna dikkat edilmelidir.
Si edatından sonra plus-que-parfait zamanı kullanıldığında ana cümlenin fiili conditionnel passé zamanında çekimlenir. → Geçmişte gerçekleşmemiş pişmanlık veya varsayımları anlatır.
Fransızcada passé composé çoğunlukla «avoir» yardımcı fiiliyle kurulur; «aller, venir, partir, arriver» gibi hareket fiilleri ise «être» alır.
«Bon» sıfattır ve ismi niteler, «bien» zarftır ve fiili niteler: «un bon repas» iyi bir yemek, «il mange bien» iyi yemek yiyor demektir.
Yardımcı fiili «être» olan passé composé'de ortaç özneyle cinsiyet ve sayı bakımından uyumlu olur: «elle est partie» cümlesinde «partie» dişil ektir.
Yardımcı fiili «avoir» olan passé composé'de ortaç genelde değişmez; ancak doğrudan nesne fiilden önce geldiğinde ortaç o nesneyle uyumlu olur.
İmparfait geçmişte süren, tekrarlanan veya alışkanlık hâline gelmiş durumları anlatır: «quand j'étais petit, je jouais dehors» gibi cümlelerde görülür.
Passé composé geçmişte tamamlanmış tekil bir olayı, imparfait ise geçmişte süren bir durumu anlatır; bir hikâyede ikisi birlikte kullanılır.
Plus-que-parfait, geçmişteki bir olaydan önce gerçekleşmiş başka bir olayı anlatır: «quand il est arrivé, nous avions déjà mangé» örneğinde görülür.
Futur simple düzenli fiillerde mastarın sonuna «-ai, -as, -a, -ons, -ez, -ont» eklenerek kurulur: «parler» fiilinden «je parlerai» türer.
Futur proche, yakın gelecekteki bir planı anlatmak için «aller» fiilinin şimdiki zaman çekimi + mastar ile kurulur: «je vais partir» demektir.
Conditionnel présent hem kibar isteği (je voudrais bir şey istemek) hem de koşula bağlı bir durumun sonucunu ifade eder.
«Si» ile kurulan ve şimdiki zamanla başlayan koşul cümlesinde sonuç cümlesi futur simple ile çekimlenir: «si tu viens, je serai content».
«Si» ile kurulan ve imparfait ile başlayan koşul cümlesinde sonuç cümlesi conditionnel présent ile çekimlenir: «si j'avais le temps, je voyagerais».