Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Zaman belirten avant que bağlacından sonra gelen eylem henüz gerçekleşmediği için daima subjonctif kipi kullanılır. → Ayrıca formal kullanımda fiilden önce olumsuzluk anlamı taşımayan ne explétif yapısı tercih edilebilir.
Şart ve koşul bildiren à condition que bağlacından sonra gelen yan cümlede daima subjonctif kipi kullanılır. → Yan cümlede indicatif veya conditionnel kullanımı test sorularında doğrudan elenmelidir.
Geçmişte gerçekleşmemiş pişmanlık veya varsayım durumlarında si bağlacından sonra plus-que-parfait gelirse ana cümle conditionnel passé olur. → Si j'avais su, je serais venu cümlesi bu zaman uyumunun klasik örneğidir.
Tezlik bildiren dès que bağlacının bulunduğu yan cümlede eylem ana cümleden önce tamamlanıyorsa futur antérieur kullanılır. → Ana cümle futur simple yapısındaysa yan cümlede présent yerine futur antérieur aranmalıdır.
Korku ve kaçınma bildiren de peur que bağlacı yan cümlede subjonctif kipi gerektirir. → Bu yapıdan sonra sıklıkla olumsuzluk anlamı taşımayan pekiştirici ne explétif kullanılır.
Durum bildiren sans que bağlacı yan cümlede subjonctif gerektirir ve iki cümlenin özneleri mutlaka farklı olmalıdır. → Özneler aynı olduğunda sans que yerine sans ve mastar fiil yapısı kullanılır.
Süreç ve eş zamanlılık bildiren pendant que bağlacından sonra yan cümle daima indicatif kipinde kurulur. → Geçmiş zaman anlatımlarında ana cümle ve yan cümle genellikle imparfait zamanı ile uyum sağlar.
Vurgulu ekleme bildiren non seulement bağlacı birinci cümlede yer aldığında ikinci cümle mais aussi veya mais encore ile tamamlanır. → Bu yapı iki paralellik kurduğu için her iki taraftaki dil bilgisel yapının birbiriyle uyumlu olması gerekir.
Zıtlık ve varsayım bildiren quand bien même (-se bile) bağlacının bulunduğu yan cümlede fiil daima conditionnel kipinde çekimlenir.
Amaç bildiren afin de ve pour edatları yalnızca ana cümle ve yan cümlenin özneleri aynı olduğunda mastar haliyle kullanılır.
Zıtlık bildiren malgré ve en dépit de yapıları bağlaç değil edattır ve kendilerinden sonra yan cümle değil doğrudan isim öbeği gelir.
Ölçü ve durum belirten dans la mesure où (-dığı ölçüde) bağlacı yan cümlede daima indicatif kipi gerektirir.
Varsayım bildiren en admettant que (farz edelim ki) bağlacından sonra gelen yan cümlede daima subjonctif kipi kullanılır.
Gerekçe ve neden vurgulayan d'autant plus que (-dığı için / hele ki) bağlacı yan cümlede indicatif kipi gerektirir.
Tercih ve zıtlık bildiren au lieu de (-nin yerine) kalıbı özneler ortak olduğunda mastar halindeki fiil ile kullanılır.
Neden ve gerekçe bildiren étant donné que (-den dolayı / mademki) bağlacından sonra gelen yan cümle daima indicatif kipi ile çekimlenir.
Amaç bildiren de manière à kalıbı ana cümle ve yan cümlenin öznesi ortak olduğunda mastar fiille cümleye bağlanır.
Vurgulu zıtlık bildiren alors même que (-dığı halde bile) bağlacından sonra gelen yan cümlede fiil indicatif kipinde çekimlenir.
'pour que', 'afin que' amaç bağlaçları subjonctif ister: 'Je parle lentement pour que tu comprennes.' (anlaman için).
'bien que' (rağmen) daima subjonctif ile gelir: 'Bien qu'il soit riche, il n'est pas heureux.' (zengin olmasına rağmen mutlu değil).
Gerçek dışı koşulda ana cümle conditionnel présent olur: 'Si j'avais le temps, je voyagerais.' (vaktim olsaydı seyahat ederdim).
'à moins que' (-mezse) subjonctif ve çoğu zaman 'ne' explétif ister: 'Je viendrai à moins qu'il ne pleuve.' (yağmazsa geleceğim).
Indicatif ile sonuç ('öyle ki'), subjonctif ile amaç ('öyle ki -sin') bildirir: 'Il crie de sorte que tout le monde entend.'
'tandis que' ve 'alors que' eş zamanlılık veya karşıtlık kurar: 'Il dort tandis que je travaille.' (o uyurken ben çalışıyorum).
Au cas où bağlacı olası durum veya ihtimal bildiren yan cümlelerde daima conditionnel kipi gerektirir. → Sınav seçeneklerinde subjonctif veya indicatif kipleriyle karıştırılmamalıdır.
Avoir beau kalıbı mastar haldeki bir fiille kullanılır ve ne kadar çabalanırsa çabalansın beklenen sonucun alınamadığını bildirir. → Bu yapı yan cümlesinde ek bir bağlaç almaz ve karşıtlık ilişkisi kurar.
Neden belirtirken grâce à olumlu sonuçlarda, à cause de ise olumsuz veya istenmeyen durumlar için tercih edilir. → Her iki yapıdan sonra fiil çekimi yapılmaz, sadece isim veya zamir getirilir.
Zaman sınırı belirten jusqu'à ce que bağlacı kendisinden sonra gelen yan cümlede daima subjonctif kipi ister. → Ana cümledeki eylemin devam edeceği son noktayı gösterir.
Zamana bağlı kademeli değişimi belirten au fur et à mesure que bağlacı yan cümlede daima indicatif kipi gerektirir. → İki eylemin birbiriyle orantılı ve aşamalı olarak ilerlediğini gösterir.
Puisque bağlacı dinleyici veya okuyucu tarafından bilinen belirgin bir sebebi açıklamak için kullanılır ve sıklıkla cümle başında yer alır. → Yeni veya bilinmeyen bir sebep sunulurken parce que tercih edilir.
Mantıksal bir sonucu gösteren si bien que bağlacından sonra gelen eylem daima indicatif kipinde çekimlenir. → Gerçekleşmiş kesin sonuç bildirdiği için subjonctif kipi almaz.
Faute de yapısı bir unsurun yokluğu veya eksikliği nedeniyle ortaya çıkan olumsuz sebebi belirtir ve kendisinden sonra isim ya da mastar fiil alır. → Cümleye imkânsızlık veya yetersizlikten dolayı anlamı katar.
İki durum arasındaki orantıyı belirten plus ... plus yapısında iki yarım cümle arasına bağlaç konulmaz. → Karşılaştırma kelimelerinden sonra doğrudan özne ve fiil sıralaması gelir.