Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Genelde ilk ya da son cümle ana fikri (الفِكْرَة الرَّئِيسِيَّة) verir; soru الفِكْرَة العَامَّة derse paragrafın özetini seç.
Uzun metinde هُوَ, هُمْ, هَا zamirlerinin döndüğü ismi doğru izle; anlam çoğu kez buna bağlıdır.
يُفْهَمُ مِنَ النَّصِّ (metinden anlaşılır) sorusu doğrudan değil dolaylı çıkarımı ister; metne dayanmayan seçeneği ele.
Bilinmeyen kelimenin anlamını cümle bağlamından tahmin et; zıtlık ve örnek bağlaçları ipucu verir.
مَتَى zaman, أَيْنَ yer, كَمْ sayı ister; soru edatına uyan bilgiyi metinde hızlıca tara.
مَوْقِف الكَاتِب (yazarın tutumu) sorusunda olumlu/olumsuz/tarafsız yargı sözcüklerine bak: لِلْأَسَفِ (maalesef) olumsuzluk verir.
Metinde geçen أَيْ edatı kendinden önceki karmaşık bir kavramı veya ifadeyi açıklamak için kullanılır. Bu edattan sonra gelen cümle, kavramın net tanımını veya eş anlamlı karşılığını verdiği için detay sorularında doğrudan cevabı ulaştırır.
Metinde yer alan إِضَافَةً إِلَى veya فَضْلًا عَنْ yapıları var olan duruma yeni bir unsurun eklendiğini bildirir. Birden fazla etkenin sorulduğu paragraf sorularında bu bağlaçlardan sonraki ifadelere dikkat edilmelidir.
Metindeki وَبِعِبَارَةٍ أُخْرَى kalıbı karmaşık bir düşüncenin daha açık ve sade bir biçimde yeniden anlatıldığını gösterir. Bu ifadeden sonra gelen cümle ana fikir ve özet sorularında doğrudan ipucu sağlar.
Metinde geçen بِنَاءً عَلَى ذَلِكَ veya نَتِيجَةً لِذَلِكَ gibi kalıplar önceki açıklamaların nihai neticesini ortaya koyar. Bu yapılar sebep ve sonuç ilişkisini sorgulayan soru köklerinde doğru seçeneğe ulaştırır.
Metindeki مَعَ ذَلِكَ veya غَيْرَ أَنَّ ifadeleri olayların beklenenin aksine geliştiğini veya bir kısıtlama getirildiğini gösterir. Yazarın vurgulamak istediği asıl düşünce genellikle bu edatlardan hemen sonra yer alır.
Müzari fiilin başında yer alan قَدْ edatı veya مِنَ المُمْكِنِ kalıbı eylemin kesinliğini değil olasılığını ifade eder. Seçeneklerde bu ifadenin kesin bir yargı gibi sunulması yanıltıcıdır.
Metinde geçen قَدِيمًا kelimesi ile فِي الآوِنَةِ الأَخِيرَةِ ifadesi geçmiş ile günümüz arasındaki değişimi vurgular. Soru kökünde belirtilen zaman dilimine uygun seçeneği bulmak için bu ifadelere dikkat edilmelidir.
Metinde yer alan تَدْرِيجِيًّا veya يَوْمًا بَعْدَ يَوْمٍ gibi kelimeler durumun aniden değil bir süreç içinde geliştiğini gösterir. Anilik veya kesinlik bildiren seçenekler bu tür ifadelerin geçtiği metinler için elenmelidir.
Metindeki بِاسْتِثْنَاءِ veya مَا عَدَا gibi istisna yapıları genel kuralın dışında tutulan özel durumu belirtir. Seçeneklerdeki genellemeleri test ederken ve hariç tutulan ögeyi ararken bu kalıplar kilit rol oynar.
Metin için en uygun başlık sorulduğunda tüm parçayı kapsayan genellikteki seçeneği aramalısın. → Sadece bir paragrafta veya cümlede geçen özel detayları içeren seçenekler çeldiricidir.
Soru kökünde لَمْ يُذْكَرْ veya لَيْسَ صَحِيحًا ifadeleri varsa seçenekleri metindeki bilgilerle tek tek eşleştirerek elemelisin. → Metinde açıkça geçmeyen veya metinle çelişen şık doğru cevaptır.
Doğru seçenek genellikle metindeki ifadenin birebir aynısı değil, eş anlamlı kelimeler veya eş değer yapılarla değiştirilmiş halidir. → Metindeki cümlenin aynısını içeren şıklar bazen yanıltıcı çeldirici olabilir.
Metindeki فِي البِدَايَةِ, بَعْدَ ذَلِكَ ve فِي النِّهَايَةِ gibi zaman göstergeleri olayların gerçekleşme sırasını belirler. → Olay sırası sorulduğunda bu zaman işaretleyicilerini takip etmek doğru cevaba ulaştırır.
Metinde geçen إِلَّا, فَقَطْ veya فَحَسْبُ gibi sınırlandırma kelimeleri bilginin kapsamını daraltır. → Seçeneklerdeki genel yargılar bu kısıtlayıcı edatların bulunduğu cümlelerle çelişebilir.
Metinde yer alan بَيْنَمَا, فِي حِينِ veya عَلَى الرَّغْمِ مِنْ yapıları iki durum arasındaki zıtlığı vurgular. → Karşılaştırma sorularında bu bağlaçların bağladığı iki unsuru dikkatle kıyaslamalısın.
Bir eylemin amacını sorgulayan sorularda metindeki مِنْ أَجْلِ, بِهَدَفِ veya كَيْ yapılarına odaklanmalısın. → Bu edatlardan sonra gelen mastar veya fiil eylemin yapılma gayesini açıklatarak doğru cevabı verir.
Metindeki إِذَا ve إِنْ edatları bir durumun gerçekleşmesini belli bir şarta bağlar. → Soru kökünde bir olayın hangi koşulda gerçekleştiği sorulduğunda şart cümlesinin yan yargısını incelemelisin.
Metindeki أَكْثَرُ مِنْ veya أَقَلُّ مِنْ gibi kıyaslama yapıları nesneler ya da durumlar arasındaki derecelenmeyi gösterir. → Miktar sorularında metindeki sayısal verinin kendisi kadar yanındaki kıyaslama edatına da dikkat etmelisin.
Metinde geçen بِسَبَبِ, لِأَنَّ veya بِفَضْلِ gibi yapılar sebep sonuç ilişkisi kurar ve nedeni sorulan soruların cevabını doğrudan gösterir.
Metinde geçen بَلْ veya إِنَّمَا edatları önceki düşünceyi sınırlandırır ya da düzelterek asıl düşünceyi ortaya koyar. → Yazarın vurgulamak istediği temel fikir genellikle bu edatlardan sonra gelen cümlede yer alır.
Seçeneklerde yer alan كُلّ, دَائِمًا veya أَبَدًا gibi kesinlik ve aşırı genelleme bildiren kelimeler metinde açıkça desteklenmiyorsa genellikle yanlış seçenektir. → Metinde esnek veya olasılık dahilinde anlatılan durumların seçeneklerde kesinleştirilmesine dikkat edilmelidir.
Metinde يُعْتَبَرُ veya يُشَارُ إِلَى gibi edilgen fiiller kullanıldığında eylemi yapandan ziyade genel kabul veya olgunun kendisi öne çıkarılır. → Soru kökünde nesnel bir kabul veya tanım istendiğinde bu edilgen yapılara dikkat edilmelidir.
Metin yazarının kendi anlatımı içinde sorduğu soru cümleleri okuyucunun dikkatini bir soruna veya ana fikre çekme amacı taşır. → Bu soruların hemen ardından gelen cevap cümleleri genellikle paragrafın temel vurgu noktasını oluşturur.
Metnin son bölümünde yer alan وَخُلَاصَةُ القَوْل veya نَسْتَنْتِجُ مِنْ ذَلِك gibi kalıplar parçanın genel çıkarımını özetler. → Metinden elde edilen en genel yargıyı sorgulayan sorularda bu özet ifadelerine öncelik verilmelidir.
Metinde geçen özel isimler, tarihler veya tırnak içindeki kavramlar metin içi taramada nirengi noktası görevi görür. → Soru kökünde bu özel terimlerden biri geçtiğinde metinde o kelimenin bulunduğu çevreye odaklanmak cevabı hızla buldurur.
Metinde geçen مِثْلُ veya عَلَى سَبِيلِ المِثَالِ gibi yapılar genel bir düşünceyi somutlaştırmak için kullanılır. → Soru kökü genel bir yargıyı sorduğunda bu örneklerin kendisi değil, temsil ettikleri ana düşünce seçeneklerde aranmalıdır.
Metindeki يُعَرَّفُ بِـ veya عِبَارَةٌ عَنْ gibi kalıplar bir kavramın doğrudan tanımını verir. → Kavramın ne anlama geldiğini soran sorularda bu yapıların devamındaki açıklama cümlesi doğrudan doğru seçeneğe yönlendirir.